ruch oporu
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
ruch oporu (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
- (1.1) formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy; zob. też ruch oporu w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) związek rządu
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ruch oporu ruchy oporu dopełniacz ruchu oporu ruchów oporu celownik ruchowi oporu ruchom oporu biernik ruch oporu ruchy oporu narzędnik ruchem oporu ruchami oporu miejscownik ruchu oporu ruchach oporu wołacz ruchu oporu ruchy oporu
- przykłady:
- (1.1) Raporty Pileckiego (…) były podsumowaniem działalności polskiego ruchu oporu w Auschwitz, a także pierwszym na świecie świadectwem dokumentującym holokaust.[1]
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) podziemie, podziemie zbrojne, opozycja
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) resistance movement
- arabski: (1.1) حركة المقاومة f
- francuski: (1.1) résistance f
- hiszpański: (1.1) resistencia f
- niemiecki: (1.1) Widerstandsbewegung f, Widerstand m
- portugalski: (1.1) movimento de resistência m
- źródła:
