recte
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
recte (język hiszpański)[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˈr̄ek.te]
- znaczenia:
czasownik, forma pochodna
- (1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (modo subjuntivo) od rectar
- (1.2) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (modo subjuntivo) od rectar
- (1.3) 3. os. lp (usted) trybu rozkazującego (modo imperativo) od rectar
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
recte (interlingua)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) angulo recte
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
recte (język łaciński)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
przysłówek
wykrzyknik
czasownik, forma pochodna
- (3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, W. m lp od czasownika: rego
- (3.2) imiesłów przymiotnikowy bierny, W. m lp od czasownika: recingo
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1) recte; st. wyższy rectius; st. najwyższy rectissime
- (2.1) nieodm.
- (3.1) zob.: rego
- (3.2) zob.: recingo
- (4.1) zob.: rectus
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 hasło recte w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 527, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.
