równonoc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
równonoc (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) astr. moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; zob. też równonoc w Wikipedii
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) równonoc wiosenna • równonoc jesienna
- synonimy:
- (1.1) ekwinokcjum
- antonimy:
- (1.1) przesilenie, solstycjum
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) equinox
- czeski: (1.1) rovnodennost f
- duński: (1.1) jævndøgn n
- francuski: (1.1) équinoxe m
- hiszpański: (1.1) equinoccio m
- interlingua: (1.1) equinoctio
- niemiecki: (1.1) Tagundnachtgleiche f
- nowogrecki: (1.1) ισημερία f
- włoski: (1.1) equinozio m
- źródła:
