równik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
równik (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) astr. część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała; zob. też równik w Wikipedii
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od równy (równik dzieli Ziemię na dwie równe części)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) equator
- arabski: (1.1) خط الاستواء
- białoruski: (1.1) экватар m
- chorwacki: (1.1) ekvator m
- duński: (1.1) ækvator w
- esperanto: (1.1) ekvatoro
- francuski: (1.1) équateur m
- hiszpański: (1.1) ecuador m
- islandzki: (1.1) miðjarðarlína f, miðbaugur m
- japoński: (1.1) 赤道
- jidysz: (1.1) עקוואַטאָר m (ekwator)
- niemiecki: (1.1) Äquator m
- nowogrecki: (1.1) ισημερινός m
- rosyjski: (1.1) экватор m
- szwedzki: (1.1) ekvator w
- węgierski: (1.1) Egyenlítő
- źródła:
