puryfikaterz

puryfikaterz (język polski)

puryfikaterz (1.1) na kielichu mszalnym

wymowa:

IPA: [ˌpurɨfʲiˈkatɛʃ], AS: [puryfʹikateš], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) płócienny ręczniczek używany przez kapłana, diakona lub akolitę w liturgii chrześcijańskiej do puryfikacji naczyń mszalnych; zob. zobacz też puryfikaterz w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	puryfikaterz	puryfikaterze
dopełniacz	puryfikaterza	puryfikaterzy
celownik	puryfikaterzowi	puryfikaterzom
biernik	puryfikaterz	puryfikaterze
narzędnik	puryfikaterzem	puryfikaterzami
miejscownik	puryfikaterzu	puryfikaterzach
wołacz	puryfikaterzu	puryfikaterze

przykłady:

(1.1) Puryfikaterz używany przez Jana Pawła II podczas mszy świętych w Watykanie trafił do kościoła św. Jerzego w Goleniowie. (A. Tarczykowska: Kościół w Goleniowie ma pamiątkę po papieżu, www.gs24.pl)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik puryfikacja

czas. czasownik puryfikować ndk. aspekt niedokonany, wypuryfikować dk. aspekt dokonany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) purificator m rodzaj męski
• włoski: (1.1) purificatoio m rodzaj męski

źródła: