punktualny

punktualny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpũŋktuˈ^walnɨ], AS: [pũŋktu^u̯alny], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- • epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	punktualny		punktualna	punktualne	punktualni	punktualne
dopełniacz	punktualnego		punktualnej	punktualnego	punktualnych
celownik	punktualnemu		punktualnej	punktualnemu	punktualnym
biernik	punktualnego	punktualny	punktualną	punktualne	punktualnych	punktualne
narzędnik	punktualnym		punktualną	punktualnym	punktualnymi
miejscownik	punktualnym		punktualnej	punktualnym	punktualnych
wołacz	punktualny		punktualna	punktualne	punktualni	punktualne

przykłady:

(1.1) Adam jest imponująco punktualny. Zawsze przychodzi na czas.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) dokładny, precyzyjny

antonimy:

(1.1) niepunktualny, spóźnialski

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik punktualność f rodzaj żeński, punkt m rodzaj męski

przym. przymiotnik punktowy

przysł. przysłówek punktualnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• dolnołużycki: (1.1) dypkowny
• hiszpański: (1.1) puntual
• interlingua: (1.1) punctual
• niemiecki: (1.1) pünktlich
• szwedzki: (1.1) precis
• włoski: (1.1) puntuale

źródła: