punch

punch (język angielski)

a punch (2.1)/she punches (1.1) him

a punch (2.2)

a punch (2.3)

a punch (2.3)

punch (2.4) in a bowl

wymowa:

IPA: /pʌntʃ/ wymowa amerykańska

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) uderzać, bić pięścią, pot. potocznie walić

(1.2) poganiać (np. bydło)

(1.3) przebijać, dziurkować

(1.4) kasować (np. bilet)

rzeczownik

(2.1) uderzenie pięścią, kułak

(2.2) dziurkacz, przebijak

(2.3) kasownik (do biletów)

(2.4) poncz

odmiana:

(1.1-4) punch, punched, punched, punches, punching

(2.1-3) lp liczba pojedyncza punch; lm liczba mnoga punches

(2.4) lp liczba pojedyncza jak w (2.1-3); blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) He will regret punching me in the face. → Będzie żałował, że uderzył mnie w twarz.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) fist

(2.2) hole puncher

(2.3) ticket puncher

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik punchline, punch card, punched tape

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: