pseudonim

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pseudonim (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książk. książkowy przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych; zob. zobacz też pseudonim w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza pseudonim, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) 10 (=dziesiątego) stycznia 1864 roku opublikowano w „Kurierze Niedzielnym” jego wiersz „Do Pegaza”, podpisany pseudonimem Jan w Oleju. (Wikipedia)

składnia:
kolokacje: ukrywać się/pisać/tworzyć/występować/publikować pod ~em; ~ konspiracyjny, literacki, artystyczny
synonimy: (1.1) pseudo, skrót ps./pseud.^[1]
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: franc. francuski pseudonyme^[2]
uwagi:

• (1.1) por. porównaj kryptonim, nick, ksywa, alias
• (1.1) zobacz też: ananim, alonim, geonim

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pseudonym, alias, nickname
• francuski: (1.1) pseudonyme m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) seudónimo
• interlingua: (1.1) pseudonymo
• islandzki: (1.1) dulnefni n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 字, あざな
• jidysz: (1.1) פּסעוודאָנים m rodzaj męski (psewdonim)

źródła:

1. ↑ pisownia pseudonimów w: Poradnia językowa PWN.
2. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.