przyzwoity

przyzwoity (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpʃɨzvɔˈ^jitɨ], AS: [pšyzvo^i ̯ity], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • epenteza i ̯  epenteza /j/ • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dość dobry, wystarczająco dobry, spełniający oczekiwania

(1.2) porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie

(1.3) właściwy, stosowny

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik przyzwoitka f rodzaj żeński, przyzwoitość

przysł. przysłówek przyzwoicie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-3) decent
• arabski: (1.2) كريم, محترم ,محتشم
• francuski: (1.1-3) décent
• jidysz: (1.3) לײַטיש
• ormiański: (1.2) ազնիվ
• szwedzki: (1.2) ärbar

źródła: