przeszłość

przeszłość (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑], AS: [pšešu̯ość], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wszystko to, co już się wydarzyło; zob. zobacz też przeszłość w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	przeszłość
dopełniacz	przeszłości
celownik	przeszłości
biernik	przeszłość
narzędnik	przeszłością
miejscownik	przeszłości
wołacz	przeszłości

przykłady:

(1.1) W przeszłości mieścił się w tym budynku zakon jezuitów.

(1.1) To wszystko to już przeszłość... Nie wracajmy do tego!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) historia

antonimy:

(1.1) przyszłość

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik przeszły

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) past
• arabski: (1.1) ماض
• dolnołużycki: (1.1) zajźonosć f rodzaj żeński, zachadnosć f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) passé m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) pasado m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) fortíð f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פֿאַרגאַנגענהייט f rodzaj żeński (fargangenhejt), אַמאָל m rodzaj męski (amol)
• niemiecki: (1.1) Vergangenheit f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) fortid m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) παρελθόν n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) прошлое n rodzaj nijaki
• slovio: (1.1) prosxlost (прошлост)
• włoski: (1.1) passato, preterito

źródła: