przełęcz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przełęcz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑], AS: [pšeu̯ẽṇč], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przełęcz przełęcze dopełniacz przełęczy przełęczy celownik przełęczy przełęczom biernik przełęcz przełęcze narzędnik przełęczą przełęczami miejscownik przełęczy przełęczach wołacz przełęczy przełęcze
- przykłady:
- (1.1) Dwaj turyści spotkali się na górskiej przełęczy.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) (mountain) pass
- arabski: (1.1) شعب, فج
- francuski: (1.1) col (de montagne)
- rosyjski: (1.1) перевал
- szwedzki: (1.1) pass n, bergspass n
- źródła:
