prostytutka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] prostytutka (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta sprzedająca usługi seksualne

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza prostytut|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kach, ~kami, ~ki przykłady:

(1.1) Pod latarnią stała prostytutka.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) wulg. wulgarnie dziwka, kurwa, szmata, zdzira; przestarzałe nierządnica, ladacznica, rozpustnica, ulicznica, wywłoka; eufem. eufemistycznie kobieta lekkich obyczajów, córa Koryntu, wszetecznica Babilońska; gwara więzienna ćma
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik prostytucja; czas. czasownik prostytuować
związki frazeologiczne: męska prostytutka
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) prostitute
• dolnołużycki: (1.1) prostitutka f rodzaj żeński
• duński: (1.1) prostitueret w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) amoristino, amovendistino
• fiński: (1.1) prostituoitu
• francuski: (1.1) prostituée f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) πόρνη f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) prostituta f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) meretrice
• islandzki: (1.1) gleðikona f rodzaj żeński, skækja f rodzaj żeński, vændiskona f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פּראָסטיטוטקע f rodzaj żeński (prostitutke)
• niemiecki: (1.1) Prostituierte f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) проститутка f rodzaj żeński