proles
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] proles (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) potomek[1]
- (1.2) potomstwo[1]
- (1.3) dziecko[1]
- (1.4) młodzież[1]
- (1.5) pokolenie, generacja[1]
- (1.6) ród, rasa[1]
- (1.7) poet. owoce (roślin)[2]
- (1.8) anat. jądra (okres poklasyczny)[2]
- odmiana:
- (1.1-8) prol|es, prolis (deklinacja III)
- przykłady:
- (1.1) „…nec te ullae facies, non terruit ipse Typhoeus / arduus arma tenens; non te rationis egentem / Lernaeus turba capitum circumstetit anguis. / salve, vera Iovis proles, decus addite divis, / et nos et tua dexter adi pede sacra secundo.” / talia carminibus celebrant;[3] → „…Żadna / Postawa, nawet ogrom Tyfeusa / Orężny, strwożyć cię nie zdołał. Nawet / Wąż ów lernejski, gdy strasznie osaczył / Mrowiem łbów, nie mógł ciebie oszołomić. / Bądź pozdrowiony, prawdziwy potomku / Jowisza, chlubo niebianom dodana! / I nam, i twoim świętościom błogosław. / Zechciej stopą przyjazną nawiedzić!” / Tak wysławiają go.[4]
- składnia:
- synonimy:
- (1.1-6) suboles/soboles
- (1.3) adulescentia/adolescentia
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. proletarius m
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 hasło proles w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 503, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001. ISBN 978-83-7195-844-1.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 hasło proles w: Charlton T. Lewis i Charles Short, A Latin Dictionary, 1879.
- ↑ Publius Vergilius Maro: Aeneis, liber VIII, 298-303
- ↑ Publiusz Wergiliusz Maro, Eneida, ks. VIII, 298—303 (402—411), tłum. Zygmunt Kubiak, s. 291, Warszawa, 1998. ISBN 83-7129-534-0.
- ↑ Indo-European Lexicon
