praindoeuropejski

praindoeuropejski (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpra^jĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci], AS: [pra^i ̯ĩndoeu̯ropei ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/) • epenteza i ̯  epenteza /j/ • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) jęz. językoznawstwo indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	praindoeuropejski		praindoeuropejska	praindoeuropejskie	praindoeuropejscy	praindoeuropejskie
dopełniacz	praindoeuropejskiego		praindoeuropejskiej	praindoeuropejskiego	praindoeuropejskich
celownik	praindoeuropejskiemu		praindoeuropejskiej	praindoeuropejskiemu	praindoeuropejskim
biernik	praindoeuropejskiego	praindoeuropejski	praindoeuropejską	praindoeuropejskie	praindoeuropejskich	praindoeuropejskie
narzędnik	praindoeuropejskim		praindoeuropejską	praindoeuropejskim	praindoeuropejskimi
miejscownik	praindoeuropejskim		praindoeuropejskiej	praindoeuropejskim	praindoeuropejskich
wołacz	praindoeuropejski		praindoeuropejska	praindoeuropejskie	praindoeuropejscy	praindoeuropejskie

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) język praindoeuropejski

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Proto-Indo-European
• francuski: (1.1) indo-européen commun, indo-européen

źródła: