próżnia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

próżnia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpruʒʲɲa], AS[pružʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk. -ni… 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fiz.  przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne); zob.  też próżnia w Wikipedii
(1.2) techn.  stan bardzo niskiego ciśnienia
(1.3) pusta przestrzeń[1]
(1.4) przen.  stan braku lub niedoboru czegoś w jakiejś sferze życia i działalności człowieka[1]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Astronauci wychodzą w próżnię w celu przeprowadzenia napraw lub zamontowania aparatury zbyt delikatnej, aby zadanie to mogły wykonać roboty.[2]
(1.3) Poruszał się po ringu statycznie, często odbierał ciosy, a jego własne uderzenia zwykle trafiały w próżnię.[3]
(1.4) Coraz więcej pacjentów uskarża się na poczucie bezsensu i życiowej próżni.[4]
składnia:
kolokacje:
(1.1) próżnia absolutnapróżnia doskonała
(1.4) egzystencjalna / życiowa próżnia • polityczna / prawna próżnia • swoista próżnia • nie znosić próżni • działać w próżni • wypełnić próżnię
synonimy:
(1) vacuum
(1.3) pustka
(1.4) jałowizna, jałowość, pustka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  próżność f , próżniak m , próżniaczka f , próżniactwo n , próżnowanie n , opróżnianie n , opróżnienie n , wypróżnianie n , wypróżnienie n , próżnica f 
czas.  opróżniać ndk. , opróżnić dk. , wypróżniać ndk. , wypróżnić dk. , próżnować ndk. 
przym.  próżniowy, próżny, próżniacki, próżniaczy
przysł.  próżniowo
związki frazeologiczne:
zawisnąć w próżnimówić w próżnię / pisać w próżniępadać w próżnię / trafiać w próżnię
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło próżnia w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. z Internetu
  3. z Internetu
  4. z Internetu