potępiać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

potępiać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑], AS[potmpʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ę i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym
(1.2) rel. skazywać na potępienie, skazywać na piekło
odmiana:
przykłady:
(1.1) Społeczność międzynarodowa potępia wszelkie formy interwencji z wyjątkiem działań podjętych pod auspicjami ONZ przeciwko państwu ustawicznie łamiącemu prawo międzynarodowe i naruszającemu zasady pokojowego współistnienia[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odrzucać
(1.2) skazywać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. potępienie n, potępianie n
czas. potępić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Witold Pokruszyński: Teoria bezpieczeństwa