ponor

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ponor (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔ̃nɔr], AS[põnor], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geol. na obszarach krasowych miejsce wpływu wód potoku lub rzeki pod powierzchnię terenu
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nora f, norka f, norki nm.-os.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • słowacki: (1.1) ponor m
źródła:

ponor (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mors. zanurzenie
(1.2) geol. ponor
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) malý / hlboký ponor • čiara ponoru
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ponorka f
czas. ponoriť
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: