pogardliwy

pogardliwy (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌpɔɡarˈdlʲivɨ], AS: [pogardlʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyrażający pogardę

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	m.-os. rodzaj męskoosobowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy	mrz rodzaj męskorzeczowy	f rodzaj żeński	n rodzaj nijaki	m.-os. rodzaj męskoosobowy	nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy
mianownik	pogardliwy		pogardliwa	pogardliwe	pogardliwi	pogardliwe
dopełniacz	pogardliwego		pogardliwej	pogardliwego	pogardliwych
celownik	pogardliwemu		pogardliwej	pogardliwemu	pogardliwym
biernik	pogardliwego	pogardliwy	pogardliwą	pogardliwe	pogardliwych	pogardliwe
narzędnik	pogardliwym		pogardliwą	pogardliwym	pogardliwymi
miejscownik	pogardliwym		pogardliwej	pogardliwym	pogardliwych
wołacz	pogardliwy		pogardliwa	pogardliwe	pogardliwi	pogardliwe

przykłady:

(1.1) Szef ma pogardliwy stosunek do swoich pracowników.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) lekceważący

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pogarda f rodzaj żeński

przysł. przysłówek pogardliwie

czas. czasownik gardzić, pogardzać, pogardzić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) scornful, disdainful
• arabski: (1.1) مهين
• duński: (1.1) foragtelig
• francuski: (1.1) dédaigneux
• niemiecki: (1.1) verächtlich, geringschätzig

źródła: