pocztówka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pocztówka (język polski)[edytuj]

stara pocztówka (1.1) – awers i rewers
wymowa:
IPA[pɔʧ̑ˈtufka], AS[počtufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty; zob.  też pocztówka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wysłał rodzicom kolorową pocztówkę z urlopu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) napisać / wysyłać / otrzymać pocztówkę • pocztówka świąteczna / urodzinowa / imieninowa • pocztówka z wakacji / z urlopu / z kolonii / z obozu / z wycieczki / z podróży • pocztówka znad morza / z gór • pocztówka z pozdrowieniami / z życzeniami
synonimy:
(1.1) karta pocztowa, kartka pocztowa, widokówka, kartka; przest.  odkrytka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  poczta f , pocztylion m.-os. 
przym.  pocztówkowy, pocztowy
związki frazeologiczne:
pocztówka dźwiękowa
etymologia:
pol.  poczta + -ówka
W 1900 roku w Warszawie, z inicjatywy L. Papieskiego, rozpisano konkurs na jednowyrazową nazwę karty pocztowej w języku polskim. Nowa nazwa miała zastąpić używaną dotychczas „kartę korespondencyjną” oraz zaczerpniętą z języka rosyjskiego „odkrytkę”. Spośród nadesłanych propozycji rozpatrywano m.in. pięć propozycji: „liścik”, „listówka”, „otwartka”, „pisanka” i „pocztówka”. Ta ostatnia nazwa została zgłoszona przez Henryka Sienkiewicza i uzyskała największą liczbę głosów. Odtąd przyjęto „pocztówkę” do nazywania pojedynczych kart korespondencyjnych. Adaptacja nowej nazwy udała się, a za datę jej powstania należy uznać dokładnie 27 listopada 1900 r.[1][2][3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. „Archeion”, tom 102, Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, Zakład Naukowo-Badawczy Archiwistyki, Warszawa 2000, s. 187
  2. Paweł Banaś Aksjosemiotyka karty pocztowej, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1992
  3. Bolesław Prus „Kroniki”, tom 16, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1970