pocałunek

pocałunek (język polski)

pocałunek (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk], AS: [pocau̯ũnek], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pocałunek	pocałunki
dopełniacz	pocałunku	pocałunków
celownik	pocałunkowi	pocałunkom
biernik	pocałunek	pocałunki
narzędnik	pocałunkiem	pocałunkami
miejscownik	pocałunkowi	pocałunkach
wołacz	pocałunku	pocałunki

przykłady:

(1.1) Pocałunek dwóch piosenkarek na scenie wywołał masę spekulacji i skandal obyczajowy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pocałunek w usta / w policzek

synonimy:

(1.1) pot. potocznie buziak, całus

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik całować, pocałować

rzecz. rzeczownik całus mrz rodzaj męskorzeczowy

przym. przymiotnik całuśny

związki frazeologiczne:

francuski pocałunek • pocałunek z języczkiem • pocałunek śmierci

etymologia:

(1) od dk. aspekt dokonany całować → pocałować

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kiss
• arabski: (1.1) قبلة, تقبيل
• baskijski: (1.1) musu
• bengalski: (1.1) চুম্বন
• chorwacki: (1.1) poljubac m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) póšk m rodzaj męski
• duński: (1.1) kys n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) baiser m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) beso m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) zoen, kus
• inuktitut: (1.1) ᑯᓂᑉᐳᖅ (kunippuq)
• islandzki: (1.1) koss n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 接吻 (せっぷん)
• jidysz: (1.1) קוש m rodzaj męski (kusz)
• łaciński: (1.1) basium n rodzaj nijaki, osculum n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Kuss m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) kyss
• nowogrecki: (1.1) φιλί n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) պաչ, համբույր
• portugalski: (1.1) beijo
• rosyjski: (1.1) поцелуй m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) kyss w rodzaj wspólny, puss w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) поцілунок m rodzaj męski
• włoski: (1.1) bacio m rodzaj męski

źródła: