planka

planka (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) gruba belka

(1.2) deska

czasownik

(2.1) ściągać, odpisywać (na sprawdzianie)

odmiana:

(1.1) en planka, plankan, plankor, plankorna

(2.1) att planka, plankar, plankade, plankat, planka!

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) skriva av

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: