piknik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] piknik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wycieczka na łono natury z zabawą i jedzeniem zabranej ze sobą żywności[1]; zob. też piknik w Wikipedii
- (1.2) kib. lekcew. kibic, który przychodzi na mecze, ale nie angażuje się w ruch kibicowski[2]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik piknik pikniki dopełniacz pikniku pikników celownik piknikowi piknikom biernik piknik pikniki narzędnik piknikiem piknikami miejscownik pikniku piknikach wołacz pikniku pikniki
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) majówka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. piknikować
- przym. piknikowy
- związki frazeologiczne:
- piknik polityczny
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ hasło piknik w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Słownik kibica w serwisie tnsglobal.pl, dostęp 2011-10-28
[edytuj] piknik (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) piknik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: