pierdolec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pierdolec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA: [pʲjɛrˈdɔlɛʦ̑], AS: [pʹi ̯erdolec], zjawiska fonetyczne: zmięk. • i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wulg.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org zafascynowanie, bzik, obsesja[1]
(1.2) wulg.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org zdenerwowanie, gniew, szał
(1.3) wulg.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org pogardliwie o mężczyźnie[1]
odmiana:
(1.1-2) lp  pierdol|ec, ~ca, ~cowi, ~ca, ~cem, ~cu, ~cu; blm 
(1.3) lp  jak (1.1-2); lm  ~ce, ~ców, ~com, ~ców, ~cami, ~cach, ~ce
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) mieć pierdolca na punkcie czegoś
(1.2) dostać/dostawać pierdolca
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org pierdolić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ 1,0 1,1 hasło pierdolec w: Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 228, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=pierdolec&oldid=3175324”