piechota
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] piechota (język polski)
wymowa: IPA: [pʲjɛˈxɔta], AS: [pʹi ̯eχota], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wojsk. rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem; zob. też piechota w Wikipedii
- (1.2) tylko w formach piechotą, na piechotę tożsamymi z przysłówkiem pieszo
odmiana: (1.1) piecho|ta, ~ty, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; blm przykłady:
- (1.1) Piechota jest niezbędna do walk w mieście.
- (1.1) Nie czekaliśmy na autobus, poszliśmy piechotą (= na piechotę).
składnia:
kolokacje: (1.1) żołnierz piechoty; służyć w piechocie; piechota walczy/zdobywa teren/wycofuje się/...; batalion/pułk/dywizja/... piechoty; piechota morska/zmotoryzowana/zmechanizowana/konna
synonimy: (1.1) daw. infanteria; (1.2) pieszo
antonimy: (1.1) kawaleria
wyrazy pokrewne: (1) przym. pieszy
związki frazeologiczne: (1.2) tam, gdzie król chodzi piechotą
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
