pianistka

pianistka (język polski)

wymowa:

IPA: [pʲjä̃ˈɲistka], AS: [pʹi ̯ä̃ńistka], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która gra (dobrze) na pianinie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pianistka	pianistki
dopełniacz	pianistki	pianistek
celownik	pianistce	pianistkom
biernik	pianistkę	pianistki
narzędnik	pianistką	pianistkami
miejscownik	pianistce	pianistkach
wołacz	pianistko	pianistki

przykłady:

(1.1) Palce pianistki uderzały zawsze odpowiedni klawisz – nie pamiętała, by kiedykolwiek się pomyliła.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

forma męska pianista

zob. zobacz: pianino

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) (female) pianist
• czeski: (1.1) pianistka f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) pianiste f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) pianista f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) πιανίστρια f rodzaj żeński, πιανίστα f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) пианистка f rodzaj żeński

źródła:

pianistka (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pianistka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik piano, pianista

przym. przymiotnik pianistický

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: