pianista

pianista (język polski)

pianista (1.1)

wymowa:

IPA: [pʲjä̃ˈɲista], AS: [pʹi ̯ä̃ńista], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna, który umie grać na pianinie i fotrepianie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pianista	pianiści
dopełniacz	pianisty	pianistów
celownik	pianiście	pianistom
biernik	pianistę	pianistów
narzędnik	pianistą	pianistami
miejscownik	pianiście	pianistach
wołacz	pianisto	pianiści

przykłady:

(1.1) Nie każdy pianista potrafi zagrać najtrudniejsze utwory Griega.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wybitny / znakomity / utalentowany / słaby / mierny / przeciętny pianista

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pianino n rodzaj nijaki, fortepian m rodzaj męski, pianola f rodzaj żeński

forma żeńska: pianistka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik piano

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pianist
• czeski: (1.1) pianista m rodzaj męski
• francuski: (1.1) pianiste
• hiszpański: (1.1) pianista m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פּיאַניסט m rodzaj męski (pianist)
• niemiecki: (1.1) Pianist m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) πιανίστας m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) pianista
• rosyjski: (1.1) пианист m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) pianist w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) zongorista
• włoski: (1.1) pianista m rodzaj męski

źródła:

pianista (język czeski)

pianista (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) pianista

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pianista	pianisté/pianisti
dopełniacz	pianisty	pianistů
celownik	pianistovi	pianistům
biernik	pianistu	pianisty
wołacz	pianisto	pianisté
miejscownik	pianistovi	pianistech
narzędnik	pianistou	pianisty

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik piano, pianistka

przym. przymiotnik pianistický

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

pianista (język hiszpański)

pianista (1.1)

wymowa:

IPA: [pja.'niș.ta]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pianista

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) pianistka

odmiana:

(1-2) lm liczba mnoga pianistas

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik pianístico

rzecz. rzeczownik piano

przysł. przysłówek piano

związki frazeologiczne:

etymologia:

hiszp. hiszpański piano + -ista

uwagi:

źródła:

pianista (język włoski)

pianista (1.1)

wymowa:

IPA: /pja.'ni.sta/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) muz. muzyka pianista

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) muz. muzyka pianistka

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza pianista; lm liczba mnoga pianisti

(2.1) lp liczba pojedyncza pianista; lm liczba mnoga pianiste

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pianino m rodzaj męski, piano m rodzaj męski

przym. przymiotnik pianistico

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. włoski piano + -ista < wł. włoski pianoforte

uwagi:

źródła: