pianista

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pianista (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mężczyzna, który gra (dobrze) na pianinie

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza piani|sta, ~sty, ~ście, ~stę, ~stą, ~ście, ~sto; lm liczba mnoga ~ści, ~stów, ~stom, ~stów, ~stami, ~stach, ~ści przykłady:

(1.1) Pianista potrafił zagrać najtrudniejsze utwory Griega.

składnia:
kolokacje: (1.1) wybitny ~, znakomity ~, utalentowany ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: forma żeńska: pianistka; zob. zobacz → pianino
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pianist
• francuski: (1.1) pianiste
• grecki: (1.1) πιανίστας m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) pianista m rodzaj męski lub f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פּיאַניסט m rodzaj męski (pianist)
• niemiecki: (1.1) Pianist m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) pianista
• rosyjski: (1.1) пианист m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) pianist w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) zongorista
• włoski: (1.1) pianista

[edytuj] pianista (język włoski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) pianista

odmiana: (1.1) lm liczba mnoga pianisti m rodzaj męski, pianiste f rodzaj żeński przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik pianistico; rzecz. rzeczownik pianoforte, piano
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: