piąta kolumna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

piąta kolumna (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna], AS[pʹi ̯õnta kolũmna], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ą  i → j  
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) pot.  dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni; zob.  też piąta kolumna w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Określenia użył po raz pierwszy frankistowski generał Emilio Mola, który w 1936 r. w przemówieniu radiowym powiedział, że oprócz czterech kolumn wojsk generała Francisco Franco, maszerujących na Madryt, w mieście jest jeszcze piąta kolumna, czyli zwolennicy nacjonalistów w stolicy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: