piórnik

piórnik (język polski)

piórniki (1.1)

piórnik (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpʲjurʲɲik], AS: [pʹi ̯urʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi; zob. zobacz też piórnik w Wikipedii

(1.2) reg. regionalizm, regionalny zwyczaj wspólnego darcia pierza przez dziewczęta i kobiety

odmiana:

przykłady:

(1.1) Przed wyjściem do szkoły włożył do piórnika ołówek.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) reg. śl. regionalizm śląski fyjderbiksa, fyjderkasta

(1.2) zob. zobacz: wyskubek

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik pióro n rodzaj nijaki, zdrobn. zdrobniale piórniczek

rzecz. rzeczownik pióro

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) pencil case, pencil box
• francuski: (1.1) plumier m rodzaj męski, trousse f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) plumier m rodzaj męski, estuche m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) пенал m rodzaj męski

źródła: