peron
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] peron (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik peron perony dopełniacz peronu peronów celownik peronowi peronom biernik peron perony narzędnik peronem peronami miejscownik peronie peronach wołacz peronie perony
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) platform
- duński: (1.1) perron w
- esperanto: (1.1) kajo, perono
- francuski: (1.1) quai m
- hiszpański: (1.1) andén m
- niemiecki: (1.1) Bahnsteig m
- nowogrecki: (1.1) πλατφόρμα f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) перрон m
- szwedzki: (1.1) perrong w
- włoski: (1.1) binario m, marciapiede m
- źródła:
[edytuj] peron (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) ganek
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
