pedantyczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pedantyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ], AS[pedãntyčny], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) skrajnie, nadmiernie dokładny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Janka wiedziała, do czego to wszystko zmierza, więc zbyt do serca nie brała drwin Meli ani pedantycznych informacji reżysera. (W. Reymont: Komediantka)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) drobiazgowy, skrupulatny
antonimy:
(1.1) bałaganiarski
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pedant m , pedantka f , pedantyczność f , pedantyzm m , pedanteria f 
przysł.  pedantycznie
przym.  pedanteryjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  pedant, za niem.  pedantisch[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło pedantyczny w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.