pedant
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] pedant (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pedant pedanci dopełniacz pedanta pedantów celownik pedantowi pedantom biernik pedanta pedantów narzędnik pedantem pedantami miejscownik pedancie pedantach wołacz pedancie pedanci
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) formalista, skrupulant
- antonimy:
- (1.1) bałaganiarz
- wyrazy pokrewne:
- forma żeńska: pedantka rzecz. pedantyczność, pedantyzm, pedanteria
- przysł. pedantycznie
- przym. pedantyczny, pedanteryjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pedant
- hebrajski: (1.1) קפדן m (kapdan)
- interlingua: (1.1) pedante
- niemiecki: (1.1) Pedant m
- źródła:
[edytuj] pedant (język angielski)
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pedant
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] pedant (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) pedant
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: