patyna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

patyna (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[paˈtɨ̃na], AS[patna], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu
(1.2) warstwa zasadowych węglanów wytwarzana sztucznie w celach zdobniczych
(1.3) przen.  książk.  oznaka dawności, znamię czasu zwykle nadające wartości, szlachetności
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Stary mosiężny świecznik pokrył się patyną.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rdza, śniedź
(1.2) grynszpan szlachetny, powłoka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  patynować
rzecz.  patynowanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł.  patina, łac.  patina - „naczynie”, gdyż kiedyś naczynia były z miedzi lub brązu
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: