pasożyt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pasożyt (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) organizm czerpiący korzyści ze współżycia z innym organizmem, zazwyczaj ze szkodą dla swego gospodarza; zob. też pasożyt w Wikipedii
- (1.2) pot. człowiek wykorzystujący innych dla osiągnięcia własnych korzyści.
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pasożyt pasożyty dopełniacz pasożyta pasożytów celownik pasożytowi pasożytom biernik pasożyta pasożyty narzędnik pasożytem pasożytami miejscownik pasożycie pasożytach wołacz pasożycie pasożyty
- przykłady:
- (1.1) Tę śmiertelną chorobę wywołują mikroskopijne pasożyty krwi.
- (1.2) Był jak pasożyt lub wrzód; wszyscy go mieli dość.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ zewnętrzny, ~ wewnętrzny, ~ obligatoryjny
- synonimy:
- (1.2) wyzyskiwacz, szuja
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. pasożytniczy
- rzecz. pasożytnictwo
- czas. pasożytować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ze starop. pasirzyt, od paść + rzyć. Do 1936 pisane pasorzyt, dzisiejsza pisownia nieetymologiczna.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) parasite; (1.2) sponger
- czeski: parazit m
- duński: (1.1) parasit w
- esperanto: (1.1) parazito
- francuski: (1.1-2) parasite m
- hiszpański: (1.1-2) parásito m
- holenderski: (1.1) parasiet m
- interlingua: (1.1) parasito
- islandzki: (1.1) sníkill m, sníkjudýr n
- jidysz: (1.1) פּאַראַזיט m (parazit)
- łaciński: (1.1) parasitus m
- niemiecki: (1.1) Schmarotzer, Parasit m; (1.2) Schmarotzer m
- norweski (bokmål): (1.1) parasitt m
- nowogrecki: (1.1) παράσιτο n; (1.2) παράσιτος m
- portugalski: (1.1-2) parasita m
- rosyjski: (1.1) паразит m
- szwedzki: (1.1) parasit w
- ukraiński: (1.1-2) паразит m
- źródła:
