partykuła

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

partykuła (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpartɨˈkuwa], AS[partykuu̯a], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz.  nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, , -że, nie, czy, niech; zob.  też partykuła w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Odróżnienie partykuły od innych części mowy może czasem sprawiać trudność.
składnia:
kolokacje:
(1.1) partykuła akcentująca / mnożna / ograniczająca / przecząca / przypuszczająca / pytająca / rozkazująca / twierdząca / wątpiąca / wzmacniająca / życząca
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  partykułowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło particle w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 255, Langenscheidt, 1990, ISBN 9780887291098.