parafianin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

parafianin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn], AS[parafʹi ̯ä̃ńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) członek wspólnoty parafialnej
(1.2) przest.  człowiek ze wsi, człowiek bez ogłady, wykształcenia, zacofany, ograniczony, tępak, pot.  idiota[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Parafianie zebrali się na niedzielnej mszy.
(1.1) Zdaniem niektórych parafian postąpiono nierozważnie, stawiając kościół na tak grząskim gruncie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wierny, pot.  owieczka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  parafia f 
forma żeńska parafianka f 
przym.  parafialny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  parafia
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło parafianin w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.