paproć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] paproć (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. botanika roślina należąca do klasy paproci (Polypodiopsida), z gromady paprotników

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza paproć|, paproci, paproci, ~, paprocią, paproci, paproci; lm liczba mnoga paproci|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Paprocie rosną najczęściej w cienistych lasach.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: kwiat paproci
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fern
• czeski: (1.1) kapraďorost m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) paproś f rodzaj żeński
• duński: (1.1) bregne
• esperanto: (1.1) filiko
• francuski: (1.1) fougère
• górnołużycki: (1.1) paproć m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) שרכאים
• hiszpański: (1.1) helecho m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) filice
• japoński: (1.1) 蕨类植物
• jidysz: (1.1) פֿעדערגראָז n rodzaj nijaki (federgroz)
• niemiecki: (1.1) Farn m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) папоротник m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) папороть f rodzaj żeński

[edytuj] paproć (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński lub męski

(1.1) bot. botanika paproć

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: