panteizm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] panteizm (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury; zob. też Panteizm w Wikipedii
odmiana: lp pantei|zm, ~zmu, ~zmowi, ~zm, ~zmem, ~zmie, ~zmie!; blm przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. panteista, przym. panteistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. παν + θεός
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pantheism
- francuski: (1.1) pantheisme
- niemiecki: (1.1) Pantheismus m
