pandeizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pandeizm (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem; zob. zobacz też pandeizm w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza pandeizm|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie^[1], ~ie^[1]; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik pandeista, pandeistka
związki frazeologiczne:
etymologia: połączenie "panteizmu" i "deizmu"; gr. Greka πάν (pán) i łac. łacina deus
uwagi: tłumaczenia:

• afrykanerski: (1.1) pandeïsme
• angielski: (1.1) pandeism
• estoński: (1.1) pandeism
• fiński: (1.1) pandeismi
• francuski: (1.1) pandéisme
• grecki: (1.1) παντεϊσμός
• hiszpański: (1.1) pandeísmo m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Pandeismus m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) pandeísmo m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) пандеизм m rodzaj męski
• rumuński: (1.1) pandeism f
• szwedzki: (1.1) pandeism
• turkmeński: (1.1) pandeizm

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. miejscownik i W. wołacz lp liczba pojedyncza jako "-zmie", wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"

[edytuj] pandeizm (język turkmeński)

wymowa: IPA: /pæn'deɪ'ĭz'əm/
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) pandeizm

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik przym. przymiotnik pandeist
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: