pajac

pajac (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpajaʦ̑], AS: [pai ̯ac]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) komiczna postać w dawnej krotochwili

(1.2) przen. przenośnie pogard. pogardliwie ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności

(1.3) figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pajac	pajace
dopełniacz	pajaca	pajaców
celownik	pajacowi	pajacom
biernik	pajaca	pajaców
narzędnik	pajacem	pajacami
miejscownik	pajacu	pajacach
wołacz	pajacu	pajace

przykłady:

(1.1) Pajace umilali czas wielu władcom.

(1.2) Ale z ciebie pajac!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) arlekin, klaun, błazen, trefniś

(1.2) błazen, trefniś

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.2) czas. czasownik pajacować

(1.3) zdrobn. zdrobniale pajacyk

związki frazeologiczne:

etymologia:

wł. włoski pagliaccio

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: puppet
• francuski: (1.1-2) polichinelle f rodzaj żeński, bouffon m rodzaj męski; (1.2) guignol m rodzaj męski, mariole m rodzaj męski; (1.2-3) pantin m rodzaj męski, fantoche m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-2) payaso m rodzaj męski, bufón m rodzaj męski; (1.2-3) títere m rodzaj męski, muñeco m rodzaj męski, fantoche m rodzaj męski
• jidysz: (1.1-3) פּאַיאַץ m rodzaj męski (pajac)
• niemiecki: (1.3) Hampelmann m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1-2) παλιάτσος m rodzaj męski, αρλεκίνος m rodzaj męski; (1.2-3) νευρόσπαστο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) паяц m rodzaj męski, шут m rodzaj męski, скоморох m rodzaj męski, клоун m rodzaj męski; (1.3) марионетка f rodzaj żeński, кукла f rodzaj żeński
• turecki: (1.1) palyaço

źródła: