pątnik

pątnik (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpɔ̃ntʲɲik], AS: [põntʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ą  asynchroniczna wymowa ą 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pielgrzym

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pątnik	pątnicy
dopełniacz	pątnika	pątników
celownik	pątnikowi	pątnikom
biernik	pątnika	pątników
narzędnik	pątnikiem	pątnikami
miejscownik	pątniku	pątnikach
wołacz	pątniku	pątnicy

przykłady:

(1.1) Pątnik, choć twarz miał zuchwałą, trząsł się po prostu jak liść. (H. Sienkiewicz: Krzyżacy)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pielgrzym

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

Pierwotnie słowo używane w znaczeniu podróżnik, później w znaczeniu „podróżnik do miejsc świętych”, pielgrzym.

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pielgrzym

źródła: