ostentacyjny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ostentacyjny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ], AS[ostẽntacyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk.  robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) książę widział matkę swoją wesoło rozmawiającą z ministrem i przekonywał się, że w ostentacyjny sposób nie patrzą w jego stronę, jakby mu chcieli okazać lekceważenie.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) paradny, wystawny, demonstracyjny, manifestacyjny, na pokaz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ostentacja f , ostentacyjność f 
przysł.  ostentacyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bolesław Prus: Faraon