ornat

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ornat (język polski)[edytuj]

ornat (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów; zob. też ornat w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Proboszcz wyszedł do ołtarza w fioletowym ornacie.
(1.1) W okresie zwykłym kapłan nosi ornat koloru zielonego.
(1.1) Odprawiał bez ornatu, w samej stule.
składnia:
kolokacje:
(1.1) włożyć / nosić ornat • być w / chodzić w ornacie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) szata
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni
etymologia:
łac. ornareozdabiać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: