opierdalać

opierdalać (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɔpʲjɛrˈdalaʨ̑], AS: [opʹi ̯erdalać], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) wulg. wulgarnie besztać

(1.2) wulg. wulgarnie czyścić, opróżniać

(1.3) wulg. wulgarnie rzad. rzadki, rzadko używany okradać

(1.4) wulg. wulgarnie jeść

(1.5) wulg. wulgarnie ostrzyc

czasownik zwrotny niedokonany

(2.1) ~ się → wulg. wulgarnie leniuchować, wymigiwać się od pracy

(2.2) ~ się → wulg. wulgarnie ostrzyc się

odmiana:

opierdal|ać, koniugacja I; aspekt dokonany opierdol|ić

przykłady:

(1.1) Mama przez pół godziny opierdalała mnie za bałagan w pokoju.

(1.2) Karol zawsze opierdalał talerz ziemniaków w pięć minut, a dziś coś mu wyraźnie nie podchodziło.

(1.3) Ktoś mi opierdolił piwnicę.

(1.4) Opierdoliłem całą bułę z makiem.

(1.5) Kaśka opierdoliła mnie na krótko.

(2.1) Opierdalam się od rana do wieczora.

(2.2) Opierdolił się na jeża.

składnia:

(1.1) opierdalać +B. biernik (za +B. biernik)

(1.2) opierdalać +B. biernik

(2.1) opierdalać się

kolokacje:

(1.1) opierdolić z góry na dół = wyrazić ciężką reprymendę, zbesztać z kretesem

(2.1) opierdalać się koncertowo = wymigiwać się od pracy w bezczelny sposób

synonimy:

opieprzać

(1.1) ochrzaniać

(1.2) opędzlować

(2.1) obijać się

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik pierdolić

rzecz. rzeczownik opierdalanie n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

opierdalać belę

etymologia:

uwagi:

(2.1) raczej nie spotyka się w aspekcie dokonanym, a (2.2) – w niedokonanym

tłumaczenia:

źródła: