onomatopeja
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
onomatopeja (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) liter. wyraz dźwiękonaśladowczy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik onomatopeja onomatopeje dopełniacz onomatopei onomatopei celownik onomatopei onomatopejom biernik onomatopeję onomatopeje narzędnik onomatopeją onomatopejami miejscownik onomatopei onomatopejach wołacz onomatopejo onomatopeje
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. onomatopeiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) onomatopoeia
- francuski: (1.1) onomatopée f
- hiszpański: (1.1) onomatopeya f
- niemiecki: (1.1) Onomatopöie f
- nowogrecki: (1.1) ονοματοποιία f
- źródła:
onomatopeja (język serbsko-chorwacki) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: /onomatopěːja/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: o•no•ma•to•pe•ja
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. onomatopeja
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach. Jeśli znasz serbsko-chorwacki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.


