onomastyka

onomastyka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka], AS: [õnõmastyka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. językoznawstwo dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych); zob. zobacz też onomastyka w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	onomastyka
dopełniacz	onomastyki
celownik	onomastyce
biernik	onomastykę
narzędnik	onomastyką
miejscownik	onomastyce
wołacz	onomastyko

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nazewnictwo

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik onomastyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) onomastics, onomatology

źródła: