omnibus

omnibus (język polski)

omnibus (1.2)

wymowa:

IPA: [ɔ̃mʲˈɲibus], AS: [õmʹńibus], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek wszystkowiedzący, specjalista z każdej dziedziny wiedzy (również ironicznie)

(1.2) dawny wieloosobowy pojazd; zob. zobacz też omnibus (pojazd) w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) erudyta, polihistor

antonimy:

wyrazy pokrewne:

bus, autobus

rzecz. rzeczownik omnipotencja f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina omnibus

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) omnibus
• duński: (1.2) omnibus w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.2) omnibuso
• francuski: (1.2) omnibus
• hiszpański: (1.1) sabelotodo m rodzaj męski; (1.2) ómnibusm rodzaj męski
• interlingua: (1.1) omnibus
• niemiecki: (1.2) Pferdomnibus m rodzaj męski
• rosyjski: (1.2) о́мнибус

źródła:

omnibus (język angielski)

wymowa:

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały autobus, omnibus

(1.2) liter. literatura, literaturoznawstwo, termin literaturoznawczy dzieła zebrane

(1.3) telew. telewizja, telewizyjny skrót ostatnich odcinków serialu

przymiotnik

(2.1) zbiorowy

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

omnibus (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) omnibus

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

źródła:

omnibus (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dla wszystkich

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: