okolicznik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] okolicznik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gram. część zdania określająca czasownik; zob. też okolicznik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okolicznik okoliczniki dopełniacz okolicznika okoliczników celownik okolicznikowi okolicznikom biernik okolicznik okoliczniki narzędnik okolicznikiem okolicznikami miejscownik okoliczniku okolicznikach wołacz okoliczniku okoliczniki
- przykłady:
- (1.1) W zdaniu „Czytał książkę z wielkim zainteresowaniem”, wyrażenie „z wielkim zainteresowaniem” pełni funkcję okolicznika.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. okolica f, okoliczność f
- przym. okolicznikowy, okolicznościowy, okoliczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) adverbial
- hiszpański: (1.1) complemento circunstancial m
- nowogrecki: (1.1) προσδιορισμός m
- rosyjski: (1.1) обстоятельство
- szwedzki: (1.1) adverbial n
- źródła:
