okoń

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

okoń (język polski)[edytuj]

okoń (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɔkɔ̃ɲ], AS[okõń], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) icht. słodkowodna ryba drapieżna; zob. też okoń w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nad jej przejrzystą, ruchomą głębią tańczyło mnóstwo błękitnych łątek, pod słońce widzieć się dawały prawie u samej powierzchni wodnej okonie z czerwonemi pręgami na stalowej łusce i białe, srebrne, tańczące płotki.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. okonek m, okoniek m
przym. okoniowaty, okoniokształtny
związki frazeologiczne:
stawać okoniem
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ryby
tłumaczenia:
źródła:
  1. S. Żeromski: Syzyfowe prace: Rozdział X