okienko

okienko (język polski)

okienko (1.1)

okienko (1.2)

wymowa:

IPA: [ɔˈcɛ̃nkɔ], AS: [oḱẽnko], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zdrobn. zdrobniale od okno

(1.2) miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci

(1.3) pot. potocznie wolna jednostka zajęciowa

(1.4) otwór w kopercie

odmiana:

(1.4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	okienko	okienka
dopełniacz	okienko	okienek
celownik	okienku	okienkom
biernik	okienko	okienka
narzędnik	okienkiem	okienkami
miejscownik	okienku	okienkach
wołacz	okienku	okienka

przykłady:

(1.2) Znów musiałem stać godzinę na poczcie, bo tylko jedno okienko było otwarte.

(1.3) W poniedziałek mam okienko po fizyce, potem mam jeszcze dwie godziny matematyki.

składnia:

kolokacje:

(1.2) stać przy okienku

(1.3) mieć okienko

(1.4) koperta z okienkiem

synonimy:

(1.3) wolna godzina

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik okienkowy, okienny

rzecz. rzeczownik okno

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: okno

• niemiecki: (1.1) Türchen n rodzaj nijaki, Türlein n rodzaj nijaki; (1.2) Schalter m rodzaj męski; (1.3) Freistunde f rodzaj żeński (1.4) Sichtfenster n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) παραθυράκι n rodzaj nijaki; (1.2-3) θυρίδα f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1-2) окошко n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.2) lucka w rodzaj wspólny

źródła: