ocet
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ocet (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) roztwór wodny kwasu octowego o stężeniu 5–10% z domieszką substancji organicznych i soli mineralnych, używany jako przyprawa, środek leczniczy i kosmetyczny; zob. też ocet w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ocet octy dopełniacz octu octów celownik octowi octom biernik ocet octy narzędnik octem octami miejscownik occie octach wołacz occie octy
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ocet jabłkowy / owocowy / spirytusowy / winny / stołowy / balsamiczny • grzyby / śliwki /śledzie w occie • przyprawić sałatę octem • kwaśny jak ocet
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- kwaśny jak ocet siedmiu złodziei (bardzo kwaśny) • napoić kogoś octem i żółcią
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) vinegar
- arabski: (1.1) خل, حمض
- baskijski: (1.1) ozpin
- bułgarski: (1.1) оцет m
- chorwacki: (1.1) ocat m
- duński: (1.1) eddike w
- esperanto: (1.1) vinagro, aceto
- farerski: (1.1) edik n
- fiński: (1.1) etikka
- francuski: (1.1) vinaigre m
- hiszpański: (1.1) vinagre m
- interlingua: (1.1) aceto
- islandzki: (1.1) edik n
- japoński: (1.1) 酢 (す)
- jidysz: (1.1) עסיק m (esik)
- łotewski: (1.1) etiķis
- niemiecki: (1.1) Essig m
- norweski (bokmål): (1.1) eddik m
- nowogrecki: (1.1) ξίδι n
- portugalski: (1.1) vinagre m
- rosyjski: (1.1) уксус m
- sycylijski: (1.1) acitu m
- szwedzki: (1.1) ättika w, vinäger w
- węgierski: (1.1) ecet
- wilamowski: (1.1) essig m
- włoski: (1.1) aceto m
- źródła:
[edytuj] ocet (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) ocet
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
